niedziela, 7 października 2012
†
Polonistka wywołała do odpowiedzi. 'Numer 15 i 25!' Zapraszam.'
Wstaliśmy oboje z zajebiście wściekłymi minami. 'Nie będę Was dziś
pytać. Wyobraźcie sobie, że jest między Wami konflikt dotyczący czegoś
ważnego. Zagrajcie to.' Spojrzeliśmy na nią zdziwieni, wciąż staliśmy w
ciszy. 'No już. Zacznij od słów: Jak mogłeś?!' Pogoniła mnie. 'Jak
mogłeś?' Oczy momentalnie mi się zaszkliły. Nie odpowiedział. 'Jak
mogłeś to zrobić?!' Wziął głęboki wdech. 'Przepraszam.' Wykrztusił
gryząc wargę. 'I co? Mam Ci się rzucić na szyję? Nie przepraszaj,jeśli
nie rozumiesz definicji tego słowa.' Wkurzył się. 'Dobrze wiesz, że to
nie moja wina! To była impreza. Byłem nawalony, z resztą nie byliśmy ze
sobą.' Otworzyła szerzej oczy. 'Nie? Aaa, to sorry. Pomyliłam bieg
zdarzeń.' Nauczycielka patrzyła na nas z niedowierzaniem. 'Dobrze.
Usiądźcie do ławek. Muszę Wam powiedzieć, że było widać w tym prawdę.'
Spojrzał na moją twarz wykrzywioną bólem. Musiałam wyjść z sali.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz